Para mostra un botón.

Chámano po-la noite por un problema cun paciente. Na entrada atópase ca directora do hospital
Directora: Non me diga que ven facer horas extras…
House: Non, veño foder cunha puta, á moi porca lle pon facelo nun hospital.
Directora: … (e marcha)

Ó día seguinte, no corredor, diante de varios compañeiros
Directora: ¿Que tal onte ca túa puta?

House: Alédome de que me fagas esa pregunta. Díxome que quería ser directora de hospital, pero os escrúpulos llo impediron.

A verdade é que a serie fai unha combinación de comedia sarcástica con drama hospitalario políticamente incorrecta. Por iso gústame e creo que xa estou enganchado a este tolleito cabrón.

Para os frikis do lugar decir que o capítulo piloto, o primeiro que botaron, estaba dirixido por Bryan Singer.

Supoño que xa todos veríades esta película, pero eu era a primeira vez que a vin. Poucas veces vexo as películas que todos ven. Canto máis falan delas máis tardo en velas. Supoño que será para ter unha visión con menos prexuizos, ou algo.
Pouco se pode decir da película que non se teña dito xa. Unha historia realista, crúa e á vez amable. Unhas personaxes que se fan querer a pesar de tódo-los seus defectos. Un retrato dunha cidade e dunha época local pero que podería ser calquera sitio de Europa.

Ah, si. Fixen o meu derradeiro exame (eso espero) Empezarei a pasa-los días ó sol. Mañá sen moito relax que terei que volver a poñer a andar toda a trangallada virtual.

¿Por que os de cuatro teñen a teima de pór os capítulos das serie de dous en dous? Catro tempadas de Crossing Jordan en pouco máis de dous meses (dous capítulos de luns a domingo). Mañá serie nova, House. Dous capítulos seguidos, claro. Se só botaran un daríame tempo de ver O último boy scout.