No Cachán puidemos asistir “de gratís” ó concerto dos composteláns 6 pm (ou six post morning), semifinalistas do Proyecto Demo 2006. Eles dous sós e coa axuda dun par de bases programadas, un acordeón, unha trompeta, un baixo, unha batería e as súas voces, amosaron o seu bo facer brindándonos unha colección de temas de pop cantado en inglés de alta calidade.
Xa sabedes o malo que son eu etiquetando ós grupos ou facendo comparacións ou tirando referencias. Teñen algunhas cancións que recordan a Manta Ray, outras poderían ser de Fangoria se cantaran en inglés e tamén soan a algo da última Nawja Nimri.
Remarcar a asistencia de persoeiros senlleiros do blogomillo coma Berto ou Kate, que bailaron e disfrutaron baixo a bola de espellos.

E despois a inaugura-lo piso de Patrick, malia ó descontento dos veciños. Dende Tailandia a Perú, pasando por Luxemburgo a festa foi unha vez máis unha torre de Babel.

Foi unha pena que esquecera a cámara e non teña rexistro de todo o que pasou.

A nosa particular caravana seguíu a ruta de sempre: apretóns, empuxóns, falta de osíxeno e música petarda enriba da tarima do Insomnia e logo ó Maycar, que é costa abaixo. Mariño e máis eu, fortes perante os cantos de serea, marchamos a casa.