Teño que recoñecer que me gustan as liortas tanto como ver chover

Sei o que pensan, e teñen razón, hai que decilo máis. Porque sen dúbida non é máis que isto.

Aquí tedes o audio que gravei dun feito histórico, a discusión no Congreso dos Diputados do Imperio Pequeno dunha proposición non de lei para a creación dun Premio Nacional de Cómic. A unanimidade nas ponencias e nas votacións fixo que parece ser que o Premio sexa só o principio dun apoio institucional ó oitavo arte no estado español.

Aquí (pdf, páx. 8.347) tedes a transcripción do debate.
E para ver o que esto pode significar nada mellor que ler ós que máis saben (La Cárcel de Papel 1, 2 e 3), ós que estiveron alí (Carla Berrocal de Diario de una pintamonas) e ós interesado daquí (BDbanda)

A mellor compaña do mundo: amigos e cervexas. As dúas cousas xuntas. Se a esto lle engadimos unha partidiña de rol antes e un par de colegas polacos a noite do venres está servida.

Boks de cervexa e rusos brancos no Curruncho e achuchóns, frotamentos e licor do negro café no Insomnia. Os máis afoutos chegaron ata o Ruta, un servidor retirouse a tempo.

E o domingo a pintar ovos na alameda. Tal como o ledes. Os amigos polacos montaron unha carpa na alameda para amosar ós paseantes distintos postres propios da Pascua así como o tradicional pintado de ovos duros.
Dende aquí recomendo a todo o que se queira relaxar que probe a pintar ovos. Relaxa, relaxa! Inda que tamén axuda estar arrodeado de loiras de ollos azuis e grandes sorrisos.

E estas actividades ó aire libre e outras, coma andar nas terrazas, as puidemos disfrutar gracias ós dous días de tregua que esta chuviosa primavera nos deu.